poniedziałek, 23 maja 2016

Jak mysz oduczyła Szkrabiki migrowania w nocy. Myszka Melania jet chora i pościel z myszką.


Myszka czeka już ładnych kilka(naście) dni (o przepraszam, tylko ten wpis tak długo czekał, Myszka jest cały czas z nami), bo gdzieś zgubiła mi się instrukcja użytkowania pościeli, a muszę Wam ją pokazać ;)
Przy okazji ostatnio sporo się działo ;)
Jeszcze znajdę tę instrukcję.

Listonosz przytargał stertę przesyłek, a wśród nich coś miękkiego.
Podejrzane... nic takiego nie zamawiałam i nie przypominam sobie, żebym wygrała.
"Hurra! Myszka Melania! AAAAA!!!! I pościel z Myszką Melanią!"
Szkrabiki wpadły w szał.


Jak już pozbierałam szczękę z podłogi i upchnęłam gały w orbitach, zorientowałam się, że coś przeoczyłam. Na fp "Bajkopisarze"... była do wygrania także pościel, a ja spodziewałam się samej książeczki.
Myszka trafiła akurat na dzień, kiedy musieliśmy posiedzieć w domu więcej, niż zwykle. Nie było wiadomo co dopadło Szkrabiki i co się z tego rozwinie... wirus, czy alergia.


Przez kilka dni Myszka Melania cały czas nam towarzyszyła, ponieważ też jest chora. Dzieci rozumiały, co ją spotkało. Rozśmieszyła je opowieść o kotkach w nosku i pszczółkach w... ;)




Chętnie rysowały, a jeszcze chętniej zabierały się za pierniczki...


Myszka Melania może, a oni nie?
Przynajmniej podłogę myłam trochę częściej, niż planowałam :D
Autorka w umiejętny sposób ukazuje dzieciom, że chorowanie, to nie koniec świata. Można wtedy robić bardzo wiele rzeczy i nic a nic się nie nudzić.
Wspomniałam o pościeli...
Razem z nią dostałam bardzo atrakcyjną instrukcję użytkowania :)
Myszka Melania (ta na pościeli) "odwaliła" za nas całą robotę, dotyczącą nocnych i porannych migracji w stronę naszego małżeńskiego łoża. Już nie musimy odnosić córeczki w środku nocy. Do rana pięknie śpi we własnym łóżku, a przytulanie nadrabia w ciągu dnia.
Jest tylko jeden mały minus. Od kiedy w naszym domu pojawiła się nowa idolka, mały Szkrabik przeprowadził się do łóżka siostry, bo tam jest pościel z Myszką Melanią :D
Pozostaje mi przenoszenie go, kiedy mocno zaśnie ;)

środa, 18 maja 2016

Konfitura z zielonych orzechów włoskich

Miałam dodać w późniejszym terminie, ale byliście szybcy w zgadywaniu. Oto zielone orzechy włoskie, zażywające kąpieli w miękkiej wodzie ;)


Może i lepiej, że macie taki refleks, bo jeszcze bym zapomniała i obudziła się po sezonie...
Konfitura jest bardzo łatwa w przygotowaniu, jedynie trochę czasochłonna.
Powinny odstać jeszcze trzy tygodnie po zrobieniu, jednak można ich skosztować tuż po ostygnięciu. Smakują jak słodkie owoce w lekkim miodowym syropie.
Odrobinę przypominają figi. Orzechy można zbierać od czerwca do sierpnia. W zależności od odmiany, warunków pogodowych lub rejonu Polski.
Najlepsze są zielone owoce, które z łatwością można przekroić nożem. Za stare orzechy będą miały twardą skorupkę.
Nie powinny być także zbyt młode, ponieważ mogą się rozpadać podczas gotowania.
25 orzechów gęsto nakłuwałam wykałaczką i przez tydzień miałam ręce palacza.
Orzechy moczyłam w glinianym naczyniu przez 10 dni, w miękkiej wodzie - może być przegotowana i ostudzona. Dwa razy dziennie zmieniałam wodę.



Odlałam wodę, posypałam ok 20 g sody oczyszczonej, aby wszystkie orzechy były pokryte cienką warstwą. Pozostawiłam na noc. Następnego dnia dokładnie umyłam. Zalałam wodą, zagotowałam na bardzo małym ogniu, odlałam i zalałam ponownie. Gotowałam na małym ogniu, aż dało się przebić orzech za pomocą wykałaczki. Gorące wyjęłam z wody, odłożyłam, aby obeschły.
Zalałam je gorącym syropem miodowym: 150 g miodu i 275 ml wody. Następnie gotowałam ok 20 minut na bardzo małym ogniu.
Orzechy przełożyłam do gorącego syropu cukrowego: 450 g cukru, 280 ml wody, 2 goździki, nieduża laska wanilii.
Zagotowałam orzechy w syropie, dolałam syrop miodowy, wszystko gotowałam na bardzo małym ogniu, aż orzechy nabrały smaku oraz aromatu, a syrop lekko zgęstniał. Sam syrop można gotować dłużej i zalać nim orzechy lub przygotować gęsty, bardzo słodki - dodając więcej miodu lub cukru.

Czarno to widzę... ;)


wtorek, 17 maja 2016

Budyń z ziemniaków

Znalazłam moje bazgrołki z dokładnymi proporcjami składników, jakich użyłam do przygotowania budyniu, kiedy dzieci nie miały ochoty na ziemniaki :)


 
300 g ugotowanych ziemniaków (bez soli, nie sypkich),
minimum 3-4 łyżki kakao,
esencja waniliowa lub cukier waniliowy,
cukier, miód, stewia, ksylitol lub inny słodzik do smaku,
1-2 łyżki ugotowanej skórki z pomarańczy (może być z lekkiego syropu).
Ugotowane ziemniaki zmiksowałam z cukrem i kakao. Kakao powinno być na tyle dużo, aby nie było czuć zbytnio posmaku ziemniaków. Cukier do smaku. Dodałam esencję waniliową i skórkę z pomarańczy, ponownie zmiksowałam. Po dodaniu cukru budyń staje się coraz rzadszy, natomiast kakao go zagęszcza. W razie potrzeby można rozcieńczyć wodą lub mlekiem. Ziemniaki można ugotować na mleku, jednak wtedy nie będzie to już deser dla osób ze skazą białkową.
Mogą go jeść również osoby, które mają celiakię.

piątek, 13 maja 2016

Mniszek lekarski

Często nazywany mleczem (nieprawidłowo, bo to inna roślina), brodawnikiem, w niektórych rejonach Polski pojawia się także jako mlycz, wole oczy, mleczaj oraz pępawa. W naszym rejonie wśród dzieci nazywany latawcem, przez wzgląd na owocostany.
Do celów leczniczych głównie wykorzystywane są korzenie i kwiaty. Korzenie najlepiej zbierać jesienią. Nalewki i odwary z korzeni mniszka korzystnie wpływają na drogi żółciowe, w problemach trawiennych, kłopotach z wątrobą. Może być spożywany przez anemików. Zawarty w nim interferon wzmacnia odporność organizmu. Mniszek pomaga w chorobach skóry, leczeniu otyłości, początków cukrzycy, miażdżycy, reumatyzmu i gośćca. Podobno podnosi sprawność seksualną.
Z kwiatów przygotowuję syrop, który bardzo przypomina miód. Do wywaru z kwiatów dodaję cukier i gotuję, aż zgęstnieje i nabierze koloru. Młode koszyczki kwiatowe można przygotowywać jak kapary. Z kwiatów mniszka można przygotować wino, zakwaszając je sokiem z cytryny. Można także dodać skórkę z cytryn, jednak z umiarem.
Mniszek lekarski jest źródłem soli mineralnych, szczególnie potasu, magnezu, krzemu, żelaza oraz witamin C, B, D. Kwiaty zawierają także Wit A i B2.
Jest bardzo przydatny w zwalczaniu bakteriurii, ponieważ zwiększa wydzielanie moczu. Inne środki moczopędne  prowadzą do obniżenia zawartości potasu we krwi, natomiast mniszek zawiera bardzo dużo tego pierwiastka. W dodatku składniki zawarte w mniszku oczyszczają organizm z toksyn, przywracając prawidłowy skład krwi. Zioło działa rozkurczowo i obniża poziom cukru we krwi.
Okłady z liści lub białego soku z mniszka pomagają zwalczać brodawki oraz kurzajki, przyspieszają gojenie się ran. Preparaty z kwiatów regulują zaburzenia miesiączkowania oraz są stosowane w leczeniu przewlekłych nieżytów jamy ustnej i gardła.
Nie powinny go stosować osoby uczulone na mniszka oraz cierpiące na chorobę wrzodową, ponieważ podnosi on ilość soków żołądkowych, może także wywoływać wysypkę.
Można przygotowywać także odwary z korzenia mniszka, wina zarówno z korzenia, jak i kwiatów. Można przygotować także świeży sok lub koktajl z mniszka, dla poprawienia smaku wystarczy dodać świeże owoce. Najważniejsze, aby używać młodych roślin. Liście starszych roślin są gorzkie. Świeży sok można dodawać do kąpieli.
Świeże młode listki można miksować z jogurtem lub łączyć ze szpinakiem, jabłkiem, gruszką i bananem.

Pączki mniszka po polsku


Zbieram jeszcze zwarte pączki mniszka. Płuczę, zalewam zimną wodą i odstawiam minimum na noc do lodówki. Bez namoczenia pączki po usmażeniu mogą być gorzkawe.
Osuszam, smażę na lekko osolonym maśle przez kilka do kilkunastu minut. Przy dłuższym smażeniu stają się chrupiące. Zdejmuję pączki z patelni, na pozostałym tłuszczu smażę świeżo startą suszoną bułkę. Pączki od razu podaję z tak przygotowaną bułką.

Konserwowe pączki mniszka


Można je przygotowywać na dwa sposoby.
5 płaskich łyżeczek pączków mniszka
sól
2 łyżeczki octu spirytusowego
Szczypta cukru
Woda
Pączki mniszka zalałam wrzącą wodą z dodatkiem soli. Jeżeli później będą pasteryzowane nie trzeba ich gotować, jak nie lepiej je pogotować 2 min. Do małego słoiczka wlałam ocet, dodałam cukier i jeszcze gorące osączone pączki wrzuciłam do słoiczka, uzupełniłam wrzątkiem, aby zalewa wszystkie przykryła. Odstawiłam do ostygnięcia, następnie włożyła  do lodówki.
Drugim sposobem jest gotowanie pączków w osolonej wodzie ok. 2 min i zalanie octem jabłkowym.
Sposób wykonania zależy od tego, do czego później będą wykorzystywane. Można je także przygotowywać na różne sposoby jak kapary, w zalewie solnej i wodnej lub z przyprawami i cebulą.

Tarte płatki mniszka


Świeże płatki oderwane lub odcięte rozcieram w moździerzu stopniowo dodając cukier, aż do uzyskania odpowiedniej konsystencji.
Do tartych płatków i cukru mniszkowego używam tylko płatków ze środka kwiatów, samych końcówek. Usuwam część z puchem. Płatki, które okalają cały kwiatostan mają zielony spód. Sprawiają, że przetwory stają się szare lub zielonkawe.

(Inne tarte płatki i cukry kwiatowe: http://kinazakinaza.blogspot.com/2016/04/tarte-patki-kwiatow-i-kolorowe-cukry.html)

Cukier mniszkowy


Do uzyskania ok. szklanki cukru potrzeba płatków z 7-8 świeżych kwiatów lub 1-2 łyżeczki utartych płatków. Cukier pozostawiam do wyschnięcia, rozcierając co jakiś czas, aby nie było grudek. Po wyschnięciu przesypuję do cukiernicy lub słoiczka. Najlepiej przechowywać zamknięte, w suchym miejscu, aby nie tracił aromatu. Tarte płatki i cukier z mniszkiem mają lekko miodowy aromat.

Sól z mniszkiem


Wysuszone płatki i listki wymieszałam z solą. Dodatki nie mogą być wilgotne. Przechowuję w suchym miejscu. Tak przygotowana sól nadaje się do kanapek np. z serem lub sałatek.

Miodek majowy


500 kwiatów mniszka lub same płatki z 700 kwiatów
1 l wody,
1 kg cukru,
2-3 cytryny.
Robię go na dwa sposoby. Miodek z samych płatków w soku z cytryny jest delikatniejszy, niż ten z całych kwiatów i całych cytryn.
Kwiaty wyłożyłam na biały materiał, aby wszystkie owady z nich wyszły. Kwiaty i cytrynę pokrojoną w plasterki zalałam wodą, zagotowałam, odstawiłam na dobę (minimum  na noc). Odcedzony wywar wymieszałam z cukrem i gotowałam na bardzo małym ogniu, aż do uzyskania odpowiedniej konsystencji. Po ostygnięciu jeszcze trochę gęstnieje.
Drugim sposobem robię delikatniejszy miodek, używam samych płatków i soku. Cała procedura przebiega w ten sam sposób. Zwykły cukier można zastąpić cukrem trzcinowym, wychodzi bardzo smaczny miodek.

Placki jaglane z mniszkiem i pokrzywą


80 dag ugotowanej kaszy jaglanej
25 g młodych listków mniszka lekarskiego (przed kwitnieniem)
25 g młodych listków pokrzywy (zbieram 4 najmłodsze listki)
3 ząbki czosnku
kasza manna do zagęszczenia (ok 2-3 łyżki)
1-2 jajka
mała marchewka
drobno posiekany plasterek imbiru
sól i pieprz do smaku
bułka tarta do obtoczenia
tłuszcz do smażenia
Pokrzywę sparzyłam. Do ostudzonej kaszy dodałam posiekaną pokrzywę, listki mniszka, startą marchewkę, posiekany czosnek i przyprawy. Wbiłam jajka, zagęściłam kaszą. Uformowane kotleciki dokładnie obtoczyłam w bułce tartej i usmażyłam na złoty kolor. Za mało bułki tartej powoduje, że kasza w kontakcie z gorącym tłuszczem zaczyna zachowywać się jak popcorn.

Placuszki z mniszkiem i jabłkiem


2 jajka lub jajeczka przepiórcze
cukier, stewia lub ksylitol do smaku
500 ml mleka
dowolna mąka do zagęszczenia
pół łyżeczki proszku do pieczenia
mała szczypta soli
1 jabłko
płatki z 50-60 kwiatów mniszka
całe kwiaty mniszka do dekoracji
olej do smażenia (rzepakowy lub kokosowy)
Z podanych składników przygotowałam ciasto gęste, jak na gofry. Dodałam drobno pokrojone jabłko i płatki mniszka. Na każdym placuszku dodatkowo umieściłam po jednym kwiatku. Ciasto można doprawić sokiem z cytryny
Podałam z miodkiem majowym.

Niestety nie udało mi się znaleźć wszystkich zdjęć. Jednak bałam się dłużej czekać z publikacją. Może jeszcze ktoś skorzysta, zanim wiatr zdmuchnie resztki mniszka ;)

piątek, 6 maja 2016

Panna cotta i "Kuchnia toskańska Piotra Adamczewskiego"

Wyjeżdżam z podwórka, ktoś zajechał mi drogę. Odrobinę zdenerwowany listonosz, który próbował wyrobić się w czasie...
Wczoraj otrzymałam przesyłkę, której kompletnie się nie spodziewałam.

Podziękowałam Wydawnictwu RM i zaczęłam myśleć, a w moim przypadku to nie takie łatwe zadanie.
Nie miałam pojęcia z którego konkursu, dopóki nie zaświeciła mi się lampka, gdzieś już widziałam tę okładkę...
"KUCHNIA TOSKAŃSKA Piotra Adamczewskiego"!
A teraz najlepsze... taka pierdoła kulinarna...  dostała nagrodę z konkursu od magazynu "Kuchnia"!
Uwierzylibyście??? Ja jeszcze nie.

Dziś na mojej drodze, a raczej w szufladzie, stanęły foremki do deserów. Nie dały się ominąć, trudno... trzeba się z tym pogodzić i wykorzystać do czegoś pożytecznego.
Dziwnym trafem, miałam prawie wszystkie składniki na deser, który uwielbiam. Tym razem wg przepisu z nowej książki.
"PANNA COTTA
3 łyżeczki żelatyny
1/2 l tłustego mleka
1/2 l śmietanki kremówki
15 dag cukru pudru
1 laska wanilii
5 łyżek rumu
2 łyżki słodkiego białego wina
DO PRZYBRANIA:
truskawki, maliny, kiwi" [Piotr Adamczewski, "Kuchnia toskańska", Wydawnictwo RM, 2015, strona 124].

Jak już pisałam, miałam prawie wszystko... alkohol przy Szkrabikach i tak jest zbędny. Świeże owocki wyjedli, uratowały nas zapasy mrożonek.
Deser na szczęście robi się bardzo szybko i łatwo. Z przyzwyczajenia namoczyłam żelatynę w mleku, choć w oryginalnym przepisie, jest mowa o wodzie. Po napęcznieniu, rozpuściłam w mleku (może w odrobinę cieplejszym, bo coś mi nie poszło).
W drugim rondelku podgrzałam śmietankę z cukrem oraz wanilią. Niestety, miałam tylko kryształ, ale też się udało :D
Wyjęłam wanilię, wszystko połączyłam. Mały Szkrabik pomagał nalewać do foremek, trochę płynu ubyło... "Mniam mniam mniam... mmmm...".
Był bardzo zajęty wyjadaniem resztek, udało mi się schować foremki do lodówki. Może dzięki temu dotrwały do momentu podania (czyt. ledwo zdążyły stężeć).
Zmiksowałam mrożone owoce, odrobinę dosłodziłam. Pobiegłam po miętę na mój perzownik (u normalnych ludzi w tym miejscu występuje trawnik).
Foremki na chwilę zanurzałam w cieplej wodzie i wyjmowałam piękny deser. Nagle przybiega Szkrabolino...

Szkrabolino: Co robicie? O! Co macie?
Szkrabik: Tota.
ja: Panna cotta.
Szkrabolino: Mamooo. Musisz tak długo fotografować tego pana kota???


I zaczęły się negocjacje dotyczące pierwszej porcji.
Po chwili słychać ich rozmowę przy stole...
Szkrabolino: Braciszku... dasz mi pół twojego? To ja dam ci łyżeczkę mojego.
Szkrabik: O! Taaak.

Wyglądali  jakby grali w filmie o zombiakach. Buziaki całe czerwone, a oczka skierowane na moją porcję. Zdążyłam spróbować dwie lub trzy łyżeczki, zanim zniknęło. Dobrze, że zdążyłam ;)



Na początku książki jest kilka słów o Toskanii. Bardzo ciekawy i zwarty opis.
Następnie... nielegalne wypieki, złoto w płynie, zioła, najsłynniejsza kość z Florencji, ryba z wieprzka, czarny kogut i kilka innych ciekawych informacji.
Od 32 strony - przepisy.
Ryby i owoce morza, dla mięsożerców, wege, zupy oraz słodkości. Przy każdym przepisie jest zdjęcie.
Przynajmniej realne, a nie jak w niektórych książkach... w przepisie tymianek, a na zdjęciu - mięso w rozmarynie.
Oglądając tę książkę, można wyobrazić sobie, jak może smakować dana potrawa.

Jest tylko jeden minus - ślinotok gwarantowany.

"Szczęśliwi czas liczą!" Marcin Pałasz

Jesteśmy dewastatorami... nie szanujemy książek... książka Szkrabików jest pełna liści i piachu...
Nawet, jakby miała w sobie jeszcze więcej piasku, suszonych listków i innych skarbów - nie zmienię zdania.
Dzieci mogą się bawić z jej bohaterami, jak długo mają na to ochotę.
W książce "Szczęśliwi czas liczą!" poznajemy Tosię, Antka oraz ich rodziców, cała rodzinka spędza wakacje nad morzem.


Wchodzimy w ich świat, zupełnie niechcący zaczynamy naukę. Brak poleceń - zdecydowanie największy plus.
Szkrabiki od razu chcą eksperymentować z piaskiem i grabkami. Łopatka gdzieś nam się zapodziała.
Nie musimy jechać nad morze. Wystarczy nasza prywatna plaża przed domem, aby powstał zegar słoneczny. 


Szkrabiki na zakupach... biegną do działu z napojami, ponieważ bardzo potrzebujemy dwóch butelek.
Rodzice muszą jak najszybciej je opróżnić. Zegar nie może czekać, czas ucieka.


Nasze butelki również nie były suche w środku.

 

Może pomińmy szczegóły dotyczące własnego budzika.
Do Autora... chyba warto umieścić informację, że nie bierze Pan odpowiedzialności za wszelkie szkody :D Zabawa była świetna.
Najwięcej śmiechu wywołał wrzeszczący Antek, który wdepnął w zdechłą mewę.

A my szczęśliwi, liczymy swój czas. Polecam  :)
W książce znajduje się wiele kolorowych i bardzo szczegółowych ilustracji, które przyciągają uwagę dzieci. Autorem ilustracji jest Artur Nowicki.

Na końcu Szkrabolino wypatrzyła znajomą dziewczynkę...  "O Marcelka! Mamy tę książkę!" :)



Panie Marcinie, serdecznie dziękuję za to, że nie odsyłał mnie Pan do doradców i innych bardzo ważnych osób, w celu uzyskania zgody. 
Jednak najbardziej ucieszyła mnie Pana reakcja, kiedy dowiedział się Pan o moim planie :D


Autor: Marcin Pałasz

Liczba stron: 48

Okładka: twarda

Rok wydania: 2015

Wydawnictwo: BIS

wtorek, 3 maja 2016

Sałatka chłodnikowa

Miał być chłodnik... wyszła sałatka.
2 jajka ugotowane na twardo
2 buraczki, ok. 3 cm średnicy
2 średniej wielkości liście botwinki
4 rzodkiewki
1 nieduży ogórek
Świeży koperek
2  płaskie łyżki gęstego jogurtu naturalnego
Kopiasta łyżeczka tłustego sera sałatkowego typu feta + ser do posypania
1 mały ząbek czosnku
sól, pieprz
Jajka pokroiłam w grube plastry, następnie słupki. Warzywa (oprócz czosnku i jednego buraczka) pokroiłam w słupki. 
Polałam sosem:  jogurt, ser, czosnek i 1 buraczka zmiksowałam na gładką masę doprawiając solą oraz pieprzem. 
Posypałam koperkiem i pokruszonym serem.